ik had zondag mijn opa aan de telefoon, verwonderlijk? ja. hij zou bij zijn volle verstand zijnde nooit naar mij hebben opgebeld. ik heb hem vroeger wel eens aan de telefoon gehad [als ik bij ma was] en dat ging ongeveer zo. telefoon gaat, ik neem op, met mart, opa, eh..eh met eh... opa... is..eh je moeder er niet?..., mart, nee, opa, eh..eh.. dag. klik, tuut-tuut-tuut, opgehangen. kort, zakelijk. als de degene, die je wil spreken er niet is dan is het klaar, geen koetjes en kalfjes. hij heeft sinds een jaar ofzo zijn plekje gevonden in een bejaardenhuis en naar verluidt een telefoon-tic. hij heeft een vaag soort belpatroon, hij belt eerst mijn tante, daarna mijn moeder, werkt de hele familie af en als die er allemaal niet [meer] zijn, dan belt hij zijn kleinzoon...

begin oktober had ik ook al zoiets, amper 3 weken werkeloos/niet te hoeven werken en het dagritme verschuift vervaarlijk naar het [lees mijn] studentikoze ritme, het is nu niet anders. ik heb wel elke dag mijn wekker staan op 0800 uur, maar als je toch geen hol te doen hebt, draai je je om en pit je fijn verder. deze trend moet ik de kop in drukken. na half september ben ik [voor mijn doen] mega-actief geweest, ik had een lijst van dingen die ik voor vertrek moest doen/uitzoeken en per dag dag had ik een to-do-lijstje in elkaar gedraaid. de [oorspronkelijke] vertrekdatum 16 november is inmiddels voorbij, ik heb het gevoel grip te verliezen... geef me een nieuwe datum en ik ben weer in control, maar dit gevoel van onzekerheid stemt me wat minder.

ik loop al weer een hele dag te kloten met de layout van babbelas, want ik wilde graag 3 kolommen. nadat ik op het net een leuk voorbeeld had gevonden ben ik aan de slag gegaan. de basis is nu wel ok, maar aan de bovenkant ging er iets mis met die irritante advertentie van google, maar tis weer mooi geweest , voorlopig vind ut weer mooi.

vrijdag had ik een sollitatiegesprek bij christian muller architects, een heel indrukwekkende site met ondertitel rotterdam-zurich, zoiets als marbouterdesign, rotterdam-johannesburg [inderdaad een 1mansbureau]. het lijkt me erg gaaf er te werken, maar dan moet ik er wel tot na de bouwvak aan geloven dat is iets meer dan dan 3 maanden, dus toch maar laten varen. ik moet zeggen als ik niet weg zou gaan zou er vol voor gaan, maar dat is een beetje als-dan geleuter, waar je niet verder mee komt. ik moet nu maar even een plan gaan trekken, want als ik eerlijk ben zou ik ook niet iemand voor 3 of maanden aannemen, een slechte investering. planvorming: 1_wat gaan we doen de komende 4 maanden. 2_als we weg gaan we dan alleen naar zuidafrika of doen we ook nog wat andere landen aan. the thing is, ik heb mijn ticket gecancelled, nu ik kan weer een nieuwe kopen, dan is de vraag doe ik weer hetzelfde? de oplossing voor punt_1 heb ik al voor een kwart, ik zou heel december vrij kunnen nemen [ja je zou het niet zeggen maar ook werkelozen hebben vrije dagen. het verschil met een gewone dag is wat dubieus maar als vrij bent heb je geen sollitatieplicht]. wat brengt mij dit, een maand bedenktijd en een maand dichter bij de vertrekdatum, dat laatste voelt heel goed, maar wat levert het op... ik denk als ik in januari een baan vind zullen ze nog minder geneigd zijn mij aan te nemen dan nu. 17 januari wordt ik zowiezo op het matje geroepen bij het cwi, om over mijn voortgang te praten en misschien krijg dan ook wel een of andere k.tbaan in m'n maag gesplitst. maar ik dit scenario terugloop, heb ik anderhalve maand om een baantje te vinden als afwasser, rekkenvuller [en whatever... ] of voor die ene briljante inval, niet geheel ondenkbaar, maar ik grossier de laatste tijd niet echt in eureka-momenten.

alweer 2 dagen actief met mijn site, gisteren een beetje achterstallig onderhoud en layout-technische zaken, vandaag probeer ik een bilingual geheel in elkaar te draaien. je hebt van die sites, waar je op de voorpagina van die lullige vlaggetjes ziet, dat doen we dus niet. morgen ook sollicitatie bij iemand die geen ster in het nederlands is, dat is niet toevallig. ook heb ik martbouter@lycos maar gedelete, de inhoud niet de naam. 50 meg gratis stalruimte is nooit weg. ik heb alvast een voorplaat van een nieuw project opgehangen, of de uitvoering er daadwerkelijk komt, da weet ik nog nie. ads by google today: weer en vacatures, op subtiele wijze wordt je weer gewezen op je status.

van de week even een praatje staan maken met mijn onderbuurvrouw [zo 1 keer in het jaar moet dat kunnen]. 1_afrika is later, 2_nieuwe baan was al weer oude baan en 3_huis wel verkopen. ik ken haar nu wel een beetje, haar verhaal was tweeledig. het ging ten eerste over geluid, dat deze flats zo gehorig zijn [ik ontken dat altijd, ik denk dat ze meer last hebben van mij dan andersom], maar dat ze van mij nooit last hadden gehad [gemeend of een hele subtiele sarcatische opmerking]en daarmee samenhangend het tweede punt, wie de kopers zullen zijn. ze is ten zeerste ongerust over het feit dat nieuwe bovenburen niet haar soort mensen is. het schijnt zo te zijn dat mijn illustere voorgangers, verlopen hippies en studenten waren. sindsdien is in deze flat een soort ballotage-commissie [1koppig: de voorzitter van de vve] actief, iedere aspirant-koper wordt gekeurd. dat is een mooi streven, maar in werkelijkheid, je koopt de flat, dat kan niet teruggedraaid worden en vervolgens ga je voor de vorm nog even bij de voorzitter op de koffie. ik moet het nog zien gebeuren dat er iemand geweigerd wordt, maar als dit de bejaarde meute tevreden stelt... ik heb daar mijn eigen filosofie over, het is een volledig zelfregulerend geheel. deze wijk is waarschijnlijk de witste van rotterdam [nu actueel: hoe ga je ghetto-vorming tegen] an dat zal altijd wel blijven. het kwam in feite op neer dat ik zorgvuldig moest zijn in de keuze aan wie ik het huis zou verkopen, het is een beetje de omgekeerde wereld, mij boeit het niet aan wie ik het verkoop, al is het een surinaamse moeder met 6 kinderen en ze kan het betalen dan is de koop gesloten.

werk en zo. heb vandaag even met mijn aanspreekpunt bij het cwi gemaild, gemeld dat ik slechts een weekje gewerkt heb en weer verder aan het solliciteren ben [life goes on]. het klonk allemaal ok en heeft hij meteen mijn inschrijving bij cwi verlengd met 2 maanden, tot 27 januari [anders had ik volgende week bij cwi langs moeten komen en zouden mijn sollicitatie-activiteiten worden doorgelicht, ik voldoe kurig aan de norm 1 sollicitatie per week, maar ook niet meer]. ik dacht das mooi dan kunnen nog twee-en-halve maand doorklooien en aansluitend naar sa. ik was al bijna in feeststemming. vanmiddag belde christian muller [right, een duitser] of ik niet geinteresserd ben in een gesprek aanstaande vrijdag. volgens mij een piepklein bureautje, dat nu zijn eerste grotere opdracht heeft binnengesleept, voorheen alleen papieren architect [hij heeft oa. de ideeenprijsvraag van het stadsksantoor rotterdam gewonnen]. we kennen hem ook van zijn leuke internetsite en ik zie nu dat het een zwitser is, maar hij spreekt gelukkig nederlands [ahem, vet accent]. zou ik misschien geselecteerd zijn, omdat er op mijn cv staat dat ik een leuk woordje duits kan lullen...

hier om de hoek is er een bejaardenhuis [het termaathuis] verbouwd en het ziet erg flitsend uit. wat er tot vorig jaar stond was al het resultaat van verschillende verbouwingen [3 of 4 delen]. de architect [xx-architecten] heeft de lelijkste aanbouw geschrapt en en vergrootte aanbouw [een laag- en een hoogbouw] teruggeplaatst, met naar ik meen iets van 72 appartementen en een parkeergarage. het oude gebouw is wit gestuct en de nieuw is voornamelijk zwart baksteen [plus beton en staal], dus dat steekt mooi af. aan de noordzijde zijn blauw getinte glazen panelen in verticale richting opgehangen, functie is mij onduidelijk, verkeerslawaai misschien, maar het ziet er heel slick uit. soms heb gebouwen die anders uitstralen, dan waarvoor ze dienen, dit is er 1 van. over architectuur gesproken, de nieuwe nederlandse ambassade in berlijn [oma/rem koolhaas] is bijna af. hij was afgelopen zaterdag op het journaal te zien, een zeldzame droogkloot. ik heb wat foto's op het net gevonden.

het eerste plan zuidafrika had betekend, dat ik nu in london zou zijn om het vliegtuig naar zuidafrika te pakken, shit happens.

ik kan met grote blijdschap vermelden dat er al 1 pagina [van de 98] werkt op www.martbouter.nl. grr... dit was poging 3 om de website over te zetten van lycos naar mijn eigen site. 1_had die wanstalige reclames van lycos meegecopieerd, grr.. 2_foutje in de style sheets [css] gaf een blanke pagina in plaats van een zwarte. 3_de voorpagina werkt, maar de rest nog niet, ik snap het effe niet. ik ga zo maar even buiten spelen, voor ik de monitor het raam uit smak. het is buiten een prima temperatuur om even af te koelen.

foutje, bedankt. hij werkt! je moet niet zo maar, kwakkeloos pagina's copieren, ms frontpage is niet zo'n slim programma. ik moet em nog even nalopen op het web, maar ik denk dat-ie het wel doet [www.martbouter.nl].

ben gisteren met ilse en matthijs een rondje wezen lopen in het kralingse bos. van een rondje is bijna geen sprake als je aan 1 kant van de plas blijft, links de plas 100m verder de golfbaan cq. de weg. de route kwam niet geheel ontoevallig langs een pannekoekenhuis, wij weten wel waar thijs mee te lijmen is... thijs na veel moeite binnen gekregen. pannekoeken waren zo op, die van mijn neefje bleef voor de helft ergens aan de buitenkant hangen, thank god for inventing kleenex. ongeduldig en niet vatbaar voor de kou ging hij, na schoongepoetst te zijn, al snel voor deur buiten spelen. nu heeft het kralingse bos een groot scala aan bezoekers, oa. ook honden, ik weet niet hoveel ik er in uur langs komen [ik denk een stuk of 30, 1 per 2 minuten]. kralingen is redelijk wijds, de honden zijn een goede afspiegeling van de ruimte in de wijk. de labrador is een gemiddelde afmeting, thijs houd niet van honden, tenzij 100m verder zijn, dus het was al snel brullen. na de lunch nog een rondje gelopen, en natuurlijk nog verstoppertje gespeeld, maar de clou van het spel heeft hij nog niet nog helemaal door, als je langsloopt en hem poogt niet te zien, roept hij heel uitbundig mama/oom mart, hier ben ik!. ach...

tegenwoordig ben ik overgestapt van fast food [geen friet, mac, oid.] naar eigengemaakte sterrenmaaltijden. de slogan wel zin, geen tijd versus wel tijd, geen zin maar even overboord gegooid hebbend. resulterend in 2 verbrande wijsvingertoppen [hele hete gietijzeren pan], ja koud water, maar na een kwartier gaat dat ook vervelen. mijn gevoel zegt dat links meevalt en rechts blijft tutten. dus goed gezien, ik ben te beroerd om te werken [in eigen professie] en een mogelijke baan als afwasser of voetveeg bij cees helder [parkheuvel] kan ik nu ook wel vergeten. conclusie: 1e baan pakken, die je pakken kan en na 1 dag in ziektewet... [dit stuk getikt met mijn middelvingers].

eerste koper langsgeweest. makelaar belde aan, ik dacht koper komt later, dan kan ik nog vluchten, maar nee. dan maar even het rondje meegelopen. koper komt voor mijn gevoel, uit de vriendenkring van de makelaar zelf. het was in tien minuten klaar. nog even gezocht naar banen op het internet [er moet deze week nog wel een sollicitatiebriefje op de post]. juist toen ik daar mee bezig was belde mijn vorige werkgever op [ja van die ene week], met een aanbod voor een hele leuke baan, maar mijn vertrouwen in de lieve man is een beetje zoek, dus maar even op hold gezet. ik weet nog niet wat ik wil, voor je het weet krijg je weer 1 of andere k.tbaan aangesmeerd. ik heb gezegd dat oa. overweeg om wat te gaan werken [beunen] in de kroeg cq. restaurant [parkheuvel, ofzo], even wat anders te gaan doen. als ik hem was geweest zou ik nooit meer opgebeld hebben met een aanbod, hoe zeer die baan ook zou passen bij mij. dus hij heeft of een bord voor zijn kop of hij is nou eenmaal heel aardig.

ik heb al wat gemopperd over trage molens [cwi/uwv], nou makelaars kunnen er ook wat van. nu is dan wel mijn huis in volle gloria op het net te bewonderen, echter nog steeds niet een mooie affiche op de ramen. maar [joepie] wel een 1e bezichtiging door een potentiele koper, donderdagochtend om 0900 uur, ik hoop dat ik het red zo vroeg [moet nog even denken wat ik dan ga doen, want de stad is nog niet open]. bovendien omdat ik voornamelijk enkel glas heb, zijn 's ochtends de ramen enorm beslagen, ik ben het wel gewend, maar het voorgenoemde slachtoffer schrikt zich dood, misschien wat vroeger opstaan en de verwarming op 10, of slapen met de verwarming aan... en eh last but not least weer eens als een witte tornado door het huis stuiven, ik mag daar wel weer een halve dag vooruit trekken chaotisch als ik ben. mmm... er vliegt net een eh dc- eh 3 over, ik dacht dat die er niet meer waren in nederland. speurwerk op internet levert op dat er nog exact 2 vliegende exemplaren in nederland zijn.

ik heb wat gedachten laten gaan over het invullen van de vrije tijd, ik heb een aantal opties bedacht. 1_we gaan joggen [manco: joggingbroek kopen]. 2_we gaan nog wat extra pakketen leren, zoals 3d studio max/viz [voor de leuke architectuurplaatjes], photoshop [ik ben een plurk in corel photopaint, maar de rest van de wereld gebruikt adobe photoshop...], flash [een beetje leuke site maak je met macromedia flash]. 3_www.martbouter.nl in de lucht krijgen, ik ben er klaar voor, de host moet wel even de rekening sturen, so pay & go, wel moet ik erbij zeggen dat het emailadres al wel werkt, mart@martbouter.nl. 4_we gaan beunen, werken in de kroeg, afwasser in een restaurant, whatever [pluspunt van werk, is dat je minder tijd hebt om geld uit te geven]. 5_we gaan wat vaker iets cultureels doen, 2 keer per maand naar het museum is wel wat weinig nu je 30 vrije dagen hebt ipv. 9. ik vandaag iets aan optie 1 en 2 doen, optie 3 heb ik niet helemaal in de hand, optie 4 uiterlijk eind november, december is een drukke maand, [mart kennende worden besluiten die over een maand ingevuld/verdeeld kunnen worden, aan het einde van de maand pas uitgevoerd], optie 5 ik had bedacht een keer door de weeks een kubuswoning te bezoeken ma-vrij 1100-1700 overblaak 70 rotterdam.

ik wilde het verhaal [van afgelopen vrijdag] over cwi/arbeidsbureau en uwv/gak nog even afmaken. je wordt overladen met post, die liefst de volgende dag retour moet. afgelopen week kreeg ik 5 brieven, ik zal ze even doorlopen: 1_de ww uitkering wordt toegekend. 2_u bent tussen datum x en y niet ingeschreven geweest bij het cwi. 3_beeindiging ww [u heeft werk gevonden]. 4_u wordt gekort op uw uitkering [het vervolg van brief 2]. 5_de terugvordering bedraagt 0,00 euro, dit bedrag moet u voor 15 december betalen, anders volgen er sancties. ik kan bijna niet wachten. alle brieven zijn op dik papier, minstens 5 pagina's lang, veel er van lijken volledig automatisch gegeneerd. sinds kort [een jaar] ben ik over gestapt van een losbladige administratie naar een geordende/geordnerde. de laatste 40 dagen [mijn eerste 40 dagen, wat je wilt] van werkeloosheid vullen reeds 1 ordner. ik wil de administratie van een langdurig werkeloze wel eens zien. mijn problemen/bevindingen van de laatste week zijn telefonisch opgelost [een kwartier in de wachtstand, een kwartier gesproken]. maar een en ander zal wel schriftelijk bevestigd worden. ik ga vast een nieuwe ordner kopen.

zaterdag even langs arcam [ontwerp rene van zuuk] gelopen de foto's staan bij mart pics1. het gebouw is nog niet af, maar alwel te bezichtigen. het heeft een soort blobvorm, waarvan delen afgesneden lijken, die delen zijn in glas uitgevoerd. erg slick gebouwtje. het staat op de hoek van de prins hendrikkade en de ij-tunnel. 's avonds was de n8 [de amsterdamse museumnacht], meestal zijn we te lui om uit te gaan, dus dit was een prima alternatief. de voorverkoop sloot om 1900 uur, met 1700 waren we dus op tijd te noemen. de kaarten waren uitverkocht bij lovers bij het cs, ik werd door verwezen naar het rijksmuseum en dat is [brr...] verdomd ver. plan2_het bemachtigen van kaarten op de avond zelf. ik had het bij lovers wel gehad, nu maar even naar het joods historisch museum gefietst. de rij was lang en begon op het meester visserplein. ik had geen zin om te w8en, in deze temperatuur. dus dat was de n8. dan maar het toetje gescoord op de terugweg, chocolade ijs van hertog met een flesje dessertwijn van saint-vincent, mmm...

eindelijk staat mijn huis te koop, nog geen affiche op de ramen, maar as usual is internet sneller. het duurde wat lang. tussen het maken van de stap ja ik verkoop mijn huis en dat het daadwerkelijk te koop staat, was bijna een maand. dus kijku en kopu. help mart 2004 door.

prrf... weekend had nog nooit zo'n magische betekenis. toch zou ik iedereen willen aanraden nooit werkeloos te worden, daar het cwi/arbeidsbureau en uwv/gak zulke ongelooflijk ambtelijke en trage organisaties zijn, waar je soms een beetje obstinaat van wordt.

mooi. het project wordt gecancelled. maandag ben ik weer werkeloos. beide partijen zijn tevreden dit was not my cup of tea. dus klaar. moet morgen nog wel werken, maar dat is nog wel vol te houden.

ik heb vanmiddag al opgebeld naar bca dat dit niks is en niks zal worden. toen ik thuis voor de deur stond werd door mijn mannetje bij bca teruggebeld en ik heb gezegd dat als dit de definitie van werk is, ben ik liever werkeloos. tuurlijk ik ben verwend geweest, maar ik voel me hier niet thuis. ik heb twee weken geleden gezegd, dat ik specifiek solliciteerde bij architectenbureau's, maar zo'n man zit natuurlijk ook omhoog en lult maar wat, waardoor ik nu de meest r.nz.g. k.tbaan heb en daar pas ik voor. ik heb een goed alternatief, de ww. ik heb beloofd de week er wel uit te zitten, maar ik durf niet te zeggen of ik dat haal. on top of that, kreeg ik een bijzonder blij kaartje van mijn vroegere werkgevers en collega's om mij te feliciteren met mijn nieuwe baan... ik was niet in the mood, al weer bijna werkeloos en retour afzender gestuurd [de postbus was gelukkig nog niet geleegd].

mmm...brom...ik vind het werk niet zo, maar misschien veranderd het nog wel. de gemiddelde werktijd is van half 8 [argh] tot 4 uur, ik heb gezegd dat ik dat niet trek en gewoon van half 9 tot half 6 werk. we zitten in een ruimte van 4 x 12 met 5 man. het kantoor doet me een beetje aan de schiedamse dijk denken en de bezetting is 1 baas, 1 projectleider, 3 ingehuurde krachten van bca, waarvan 1 er al een paar maanden zit en de laatste 2 er vandaag voor het eerst waren, en niet hier langer dan 2 of 3 maanden zullen werken. dubieuze verdeling, meer temp-krachten dan personeel. natuurlijk ben ik een beetje negatief, want zwemmen is niet leuk. maar zodra ik iets duidelijks te doen krijg en het project wat meer snap, gaat het vanzelf beter. de gehanteerde tekenstijl [autocad14 - 1997?] is niet meer van deze tijd [maar, ik hou mijn mond wel] en slik, geen server [er worden wat zipdisks over en weer gegooid] en ook geen plotter.

ben me in alle stilte aant voorbereiden op het werkende leven. het is me al weer een paar dagen gelukt om rond 0800 uur op te staan [zelfkastijding], dus dat zal wel lukken. ik weet niet, wat ik maandag moet verwachten. het blijft toch een een beetje een een vreemde constructie en omdat ik ook nog weet, waar ik kom te werken, heb ik mijn contract nog maar even niet ondertekend [het lijkt een beetje op de overspannen huizenmarkt van 2001, bijna zonder te kijken een huis kopen, please sign here]. men zal het niet apprecieren, maar dat kan me even niet zo boeien. dit is mijn leven en als ik even het gevoel heb dat ik geleefd wordt dan trek ik al snel aan de rem.