20 kilo dat ga ik niet halen, ik heb nu 19ish en mijn rugzak kan niet dicht. naast de spullen [die door de kamer verspreid lagen] die ik zeker mee moest nemen, heb ik nu ook spullen die ik eventueel mee wou nemen en spullen die naar de kast waren verbannen. dus ga je twijfelen ben ik nou gek, of eh... nou, wat heb ik niet bij me, een tent, strijkijzer, computer/notebook, kookspullen... ach, ik geloof het wel, wat ik vergeten ben, hebben ze vast daar ook!

mmm... wist je dat een spijkerbroek 800 gram weegt, da's meer dan een lonely planet! right, ik ben aan het inpakken en de meest belangrijke zaken bij elkaar aan het vegen.

zat de kleine lettertjes bij het ticket [half] te lezen, wij adviseren ...blablabla... vlucht uiterlijk 72 uur vóór vertrek te herbevestigen bij de luchtvaartmaatschappij. meteen in de telefoon geklommen, we leven immers 48 uur voor vertrek. de reactie van de telefoniste was enigszins lacherig, nu ik de zinsnede teruglees, snap ik waarom. wij adviseren uw TERUGvlucht uiterlijk 72 uur vóór vertrek te herbevestigen bij de luchtvaartmaatschappij. rund!

ik heb het niet zo op de normale huishoudelijke karweitjes, zoals strijken. oplossing: niet doen, die kreukels gaan er vanzelf uit na een dagje dragen [ahum]. maar nu hebben ze bij onze oosterburen iets moois uitgevonden, de dressman. het zou iets voor mij kunnen zijn, ik moet wel nog even sparen [1200 euro].

ik voel me wel een ontzettende westerling, gezien de hoeveelheid apparaten die je meesjouwd:
1_discman, met oplader, batterijen en musb-kabel
2_electrische tandenborstel, met oplader
3_scheerappraat [oplaadbaar]
4_telefoon [tevens horloge], met 2 stekkers
5_de e-dentifier van de abn
6_digitale camera, inclusief oplader, extra accu en extra geheugen
7_en mijn laatste speeltje de sandisk cruzer mini usb flash drive, zeg maar de vervanger van de diskette [maar dan wel 128mb in plaats van 1.44]

tezamen anderhalve kilo, grr, dan maar een broek minder. ik heb dit weekend een stukje gelezen over consuminderen, over mensen die bewust minder consmeren. toen ik het las dacht ik dat ik daar prima tussen paste, maar nu begin ik toch te twijfelen...

ik heb ik dit weer, dat is volgende week wel klaar hoop ik. 10us, je hebt alsnog je zin...

op de trap naar beneden kwam ik mijn onderbuurman tegen, ik gehaast [moet de trein halen], hij blij met een praatje [overduidelijk geen haast]. vurt, snel dan ik moest em toch nog even bijpraten. over de huizenverkoop, chitchat en dat ik 1 februari weggging. ik zag opeens een glinstering in zijn ogen, dan is dit waarschijnlijk de laatste keer dat ik u zie? mij iets te blij, maar ja... trein nog net gehaald door, niet des marts, een sprintje te trekken naar het 11de perron. met carlijn gegeten bij de v&d boven, ik zou er zelf nooit opgekomen zijn, maar het uitzicht over utrecht is er fabuleus. cadeautjes, een zak drop [heb haar ooit verteld dat ik dat nooit in huis heb, maar waarschijnlijk niet de reden waarom, 15 minutes of pleasure] en een miniflesje korenwijn. attent, maar ken uw pappenheimers, want ik vrees dat beiden zuidafrika niet gaan halen. het enige afscheidscadeau wat wel meegaat, is een t-shirt. twin-tailed with dutch mills, sa beware! carlijn, nieuwe baan, meer geld, dus kleren kopen! de shoefetish ook weer gestild. 6 cd's, want de cd-speler pakt geen geburnde plaatjes meer, logisch? ik snap het even niet meer, volgens mij heb heb je voor rond de 80 euro al een speler. na de koopwoede nog even wat gedronken en op naar het volgende adres, onderweg sneuvelt de zak drop [zelfkennis]. bij roos en willem een discussie over overwerk. ik heb daar wel een idee over, af en toe vind ik niet erg, maar als het meer regel dan inslag is, dan zou ik toch nee zeggen. loyaliteit is mooi, maar het heeft wel een inpact op je eigen leven. ik denk dat het anders is, als het je eigen bedrijf is, dan zou ik er voor gaan, maar een vroege burnout in loondienst, zou ik niet willen riskeren. het gaat om de slogan, leef je om te werken of werk je om te leven, het moge duidelijk zijn dat ik, enigszins gedeukt, er radicaal anders over ben gaan denken. het zal mij benieuwen of ooit nog eens zó loyaal kan/zal zijn voor een werkgever. nog leuk gekeuveld over zuidafrika, foto's gezien en tips gekregen. lopend naar het station, merk ik dat het licht sneeuwt, ben ik toch blij, dat het over 5 dagen al zomer is.

meteen na het weekend, om 0100 begonnen aan het zuidafrika-proof maken van martbouter.nl. nu 25 uur later [wel 3 uur geslapen] vind ik het voorlopig mooi. ik heb my personal favorites erop geknald onder het kopje dreams, mijn ijkpunt op architectuurgebied. toch nog maar wat werk er opgezet [met moeite], maar dat is wat ik oa. de afgelopen 4 jaar gedaan heb, het gaat per slot van rekening niet om het gevoel wat je erbij hebt. nu staan er nog twee kopjes open, who is? en statements. het is nu tijd voor andere zaken, ondertussen hopen we op een briljante inval.

ik weet dat er meer mensen worstelen met dit probleem, wat ik moet ik met m'n haar? sinds de eerste trouwerij in 2003 ben ik niet meer naar de kapper geweest, zo'n 10 maanden geleden. reden: ik zou pas in afrika naar de kapper gaan. uitstel van vertrek heeft hier in geen rol gespeeld, al zou het haar op navelhoogte hangen [zelfkennis]. de vraag blijft, to cut, or not to cut? ik had zelf al een paar opties bedacht:

1_the local style
2_the beckham touch
3_[you see, problem] the machine broke down

ik denk dat nog maar even niets doe...

nu zit ik echt te wachten. bijna alles geregeld, ik ben er klaar voor. gezien het aantal huishoudelijke dingen die afgelopen week zijn opgegaan, had ik beter half januari kunnen afnokken. vaatwasblokjes, wasmiddel, wcpapier, schoonmaakmiddel, niet van die wekelijkse behoeften, maar je kunt sommige dingen nou eenmaal niet plannen. dit weekend een kleine tour du nl. vanmiddag even met rianne door het rotterdams museumpark scheuren, boijmans-van beuningen [nog niet geweest sinds ik in rotterdam woon, erg hè], de kunsthal, het nai [ik had beter lid kunnen worden of heel sneaky lid van de bieb van het nai dan kom je helemaal gratis binnen, een studenten-truc], of in de witte de wit straat, tent en het fotomuseum, alle galleriën ken ik er nu wel [lees: gratis] maar de grote events daar ben ik helaas nooit heen geweest. de rest van de tour, zaterdag amsterdam, zondag den bosch, dinsdag utrecht, dan vind ik het mooi geweest...

ach, na een nachtje downloaden is frontpage binnen. ben nu met xp bezig, deze is populairder, dus de snelheid ligt ook beduidend hoger. ik hoop wel dat mijn adsl-pakket geen data-limiet heeft. deze maand al 3 gig...

geheel tegen mijn principes [ja die heb ik] aant downloaden bij een kazaa-achtige kloon. in het begin ging het al helemaal niet snel, 200mb schatting 18 uur[dit riekt naar analoge modi/modems]. ik doe niet moeilijk, want ik heb adsl, nog wel. maar na de firewall te hebben uit gezet daalt de download-tijd naar 3 uur, praise the lord. vanwaar al die moeite? ik heb vernomen dat iemand een website nodig heeft in sa, dus ik bereid mij voor [frontpage2003], nog even optimaal genieten van adsl. straks kan het niet meer, vrees ik. ach, als ik dit weekend de pc laat aan staan [ik ben er niet] kan ik ook nog gratis windows xp scoren, want ik heb gehoord dat win me uit de gratie is bij ms.

met het uwv/gak is de zaak ook rond. als je terugkomt moet je je weer bij het cwi melden en begint het circus weer opnieuw, intake gesprek[ken], uitkering aanvragen, etc... ze alleen kunnen van te voren geen garantie geven dat je uitkering weer doorgaat, maar het is dus niet zo, als in de [dreig]brief gesteld dat de uitkering definief stopt. alleen ten tijde van je verblijf in het buitenland wordt-ie stilgezet, logisch anders had half nederland in het buitenland gezeten!

bloed, zweet & tranen, het werkt! na de euforie van de eerste dagen heb ik het gevoel dat ik nooit helemaal ga snappen. dat moet ik maar heel positief opvatten, als ik het wel zou snappen dan, kan ik beter een andere carrière nastreven. het is nog niet zo mooi als ik wel zou willen, maar heb ik nu andere prioriteiten, like zo compleet mogelijk in sa aankomen...

sinds 5 dagen in de wereld van movable type, woorden als entries, archives, ping [lees: hallo wereld, ik heb weer wat geschreven], trackback [wie linkt er naar mij], zijn mij niet meer vreemd. al surfende kom ik op de site van de johannesburg news, het katern gossip [ik moet me al een beetje in lezen wat er leeft] en wat schetst mijn verbazing, de eerste 7 topics zijn mijn laatste 7 posts. hoe mijn spinsels in joburg terechtkomen? er staat een link linksboven op babbelas.net dat heet geo-url, heel leuk, kun je zien wie er bij jou in de buurt ook blogt. je moet alleen in graden [oosterlengte en noorderbreedte?] opgeven waar je woont. ik was lui en heb alvast joburg als mijn verblijfplaats ingetikt, dat ziet toch niemand! right, ik heb reeds gemerkt dat er flink gepingt wordt in bloggerland, fully automatic, zeg maar blind pingen. in algemeen beschaafd nederlands hallo joburg, ik heb weer wat geschreven.

ik heb altijd het gevoel, dat ik overal rekening mee moet houden. ik heb nu gekozen voor de veilige optie, zeg maar plan 4b, een half jaar weg en afloop zelfde huis, uitkering tot aan volgende baan. heb ik bijna alles geregeld, ligt het gak dwars, geen uitkering als je terugkomt.

planmatig denken:
plan 1: jaar weg, huis verhuren
plan 2: uitstel, huis verkopen, vrijheid
plan 3: toch maar gaan, huis staat te koop
plan 4: toch maar gaan,
- sub 4a: indien huis verkocht, alsnog vrijheid
- sub 4b: indien huis niet verkocht, na een half jaar terug

ik wordt gek. de groeten, ik ga! de wijze les, luister alleen naar je hart.

planmatig denken:
plan 0: doei

ik had er al kunnen zijn...

nu een half dagje aan het tunen, ik denk dat ik movable type vlot begin te snappen. dus dat valt alleszins mee. op het front van de officiële instanties nog een klein succesje. ik heb aan het begin van de week het cwi en het uvw/gak verwittigd van mijn [verlate] winterstop. correspondentie over [al dan niet doorgegane] vacanties is reeds ordnervullend en waarschijnlijk sta ik al bekend als de vacantieman. maar vandaag dan toch contact gehad met het cwi, en mijn plannen werden toegejuigd [eigenbelang: weer een werkeloze minder]. bovendien werd mijn inschrijving zonder problemen verlengd tot de dag dat ik vertrek. dat scheelt me weer een hoop gelazer met het uwv/gak, die bij iedere verandering in de gegevens bakken met brieven stuurt en meteen dreigt met het korten van de al niet superhoge uitkering. wel moet ik tot het einde van maand blijven solliciteren, een beetje dubbel, maar het is waar je voor betaald wordt.

we blijven klooien maar op het moment denk ik dat rsi het hoogst haalbare is, dus tijd om te kappen. het werkt hoera! maar nog lang niet naar mijn zin... iets anders, over de officiële instanties, het uwv/gak doet moeilijk, maar ik ben nu zover, zeg maar met 1 voet in het vliegtuig, dat the worst case scenario zou zijn dat ik over x maanden naar mijn uitkering zou kunnen fluiten. het hebben van een uitkering heeft me vooralsnog niet gemotiveerd om als de sodemieter een nieuwe baan te scoren, hell. maandag maar even bellen [gemiddeld gesprek duurt 20 min, waarvan 15 met muzak]. nieuws van het za-front, dat een mogelijke auto reeds is gevonden, een laro 109, met een chevy motor, needs some adjustments, voor 1500 euro, i'm in! yeah...

zoals je ziet is de layout nu echt vernaggeld. ik ga opnieuw beginnen, in de categorie beter goed gejat, dan slecht bedacht, is dit een goed voorbeeld. men neme een aardig vormgegeven layout en bouwe daar op voort [lees: even proletarisch shoppen op het internet].

with a little help from your friends... mijn wiz heeft zijn werk gedaan en daar ben ik em zeer dankbaar voor. we kwamen een beetje laat op stoom, maar de inhoud is over. de layout moet ik zelf maar even pielen. eerlijk gezegd, ik was er zelf nooit uitgekomen! en de tijd drong want over twee-en-halve week zit ik al in afrka. right, we beginnen bijna weer opnieuw, dat movable type werkt net wat anders, maar er kan ook veel meer mee. hoe en waarom ben ik eigenlijk hiermee begonnen? rond maart 2003 begon ik te denken om er maar een jaartje tussen uit te knijpen, destination south africa. ik ben begonnen om pacenotes te schrijven, om mijn gedachten en plannen uiteen te kunnen zetten. eind augustus las ik een artikeltje over blogger, he leuk dat doen we. blogger is simpel en spelenderwijs leer je html-en. eind september, hoera, vrije tijd [lees werkeloos] en heb ik alsnog mijn pacenotes gedigitaliseerd. in oktober heb ik mij portfolio op het web geknald, eerst bij lycos [met grote lapppen reclame] later op mijn eigen domein, jeroen was er[*] net mee bezig, en had me vlot overgehaald. binnen een week had ik een site in elkaar geknutseld en daarna heb ik overigens nog anderhalve maand lopen fine-tunen. begin november sprak ik bryan en movable type stond daarna op mijn wishlist. ik had al een jaar of zo wat mogen oefenen op zijn men-site en daar heb ik mee leren leven, oefening baart kunst. nu ik dat gedeelte onder de knie was het logisch om babbelas ook met mt de wereld in te helpen. de tijd drong en nu is dat ook voor elkaar. ik verwacht het fine-tunen nu wel binnen 2 weken te doen ipv. 2 weken. de overstap van blogger naar mt is overigens gangbaar [op een oude fiets moet je het leren] velen zijn mij voor gegaan, ja ook de internetgeneratie is een kuddedier...

een pragmatisch mens zijnde, heb ik in rotterdam [stiekem toch een autostad] geen auto maar een fiets. ieder mens heeft dromen, dus my dreamcar is een hummer [type h1]. dreamcar is in this case the correct word, ik moet nog even sparen. anyways, totally useless, dat geef ik toe, maar handig bij botsingen, zeg maar een boodschappenwagentje.ware het niet dat mijn budget in sa beperkt is en grantheftauto the most common crime, is mijn oog gevallen op een landrover. zo eentje is natuurlijk super, een d[efender]110, maar een serie of wat eerder mag ook. dit is geen foto, maar een screenshot van een game called insane [al 1000+ uur]. afijn, ik heb mijn bestelling al geplaatst, we'll see...

so we're in business. ik zat al even te studeren, waar je dan in een vliegtuig zit. voor frequent flyers heeft men speciale plaatsen met loads of beenruimte en naast de uitgang. voor frightened flyers, like me, hebben ze speciale plaatsen achterin aan het raam, dat wel, met 20 rijen richting de ene deur en 20 rijen naar de andere deur. when this baby goes down, i got no f**king chance. de volgende keer dat ik weer eens ticket boek, maar eens vragen naar een plaats voor mensen met lange benen... heb trouwens becijferd dat mijn aantal vlieguren na zuid-afrika met 400% stijgt, ach, we zullen maar niet hebben over het aantal rij-uren, ik verwacht een enorme stijging. ach boeien. als ik de 60 lesuren niet meetel, kom ik nu op 3!

gisterenmiddag even bij mijn opa geweest [nieuwjaar wensen]. ik loop er de deur niet plat want het is allang mijn favoriete opa niet meer, maar een paar keer per jaar moet kunnen. ik was dit keer al heel lang niet meer geweest, opa had dat ook door, ik denk dat je hier nog nooit ben geweest. zo erg was het dan niet, maar aardig gevonden. al keuvelend gaat het over boeken ja, hij had er hier een paar en thuis nog veel meer... je kunt em niet eeuwig blijven uitleggen dat hij nu in het bejaardenhuis woont. voorheen was de standaardvraag hoe ist bij visser? ik denk dat hij dat nu niet meer weet, op tijd, want ik werk er niet meer. ik had me al bedacht hoe dat ik uit zou moeten leggen, maar ik wist het niet, conclusie: we zien wel. als het 10 jaar eerder was geweest, had hij dat vast als een schande voor de familie gezien, wat zou men [het dorp] er niet van denken? dat was het 2e item van het bezoek, het 3e, plan zuidafrika. ik heb het hem proberen uit te leggen en een beetje gelinkt naar zijn eigen verleden, want na zijn pensioen [1980?] is hij er ook geweest, toen zuid-afrika nog een fout land was, maar wel even mooi. hij wist het zich nog wel te herinneren maar hoe het er was? dat was weg. ik heb het gevoel, dat hij het de zelfde avond al weer kwijt is, maar ik heb het gezegd en klaar. ik ben me wel wezenloos geschroken, van zijn algehele conditie. vroeger was het een strenge men, waar iedereen bang van was of tegen op keek, die tijd is allang voorbij. lichamelijk gezien, rolstoel, haveloos gebit [zit met zijn tong met losstaande voortand te spelen], stoma, katheder, nou, moet je toch eens vertellen wat dit zakje is, wijst op een bult aan zijn been, de zak urine. moet ik nog wel iets uitleggen over de geestelijke conditie, als je niet meer weet, dat je 2 jaar geleden wat extra uitgangen hebt gekregen en nooit meer naar de wc moet [pluspunt?]. met lichamelijke klachten kun je heel oud worden, maar geestelijk in de war, wat heeft het leven straks nog voor zin? je bent heel oud geworden, je hebt alleen je laatste jaren niet meegemaakt...

het ticket is gekocht, des zondags de 1e februari damp ik af. dit keer niet voor jaar, maar voor een half jaar of korter. nee, mijn huis is nog niet verkocht, maar ik heb de hoop dat dat binnen enige maanden gebeurt. 1_zo ja dan kom ik stante pede terug, verhuizen we even en zet mijn krabbel en vertrek alsnog om het [oorspronkelijk geplande] jaar vol te maken. 2_zo niet dan kom ik na een half jaar terug [geld op?] en dan is het ook goed. waarom moet je nou per se een heel jaar weg? als het niet een jaar is, is het gewoon een lange vacantie. een heel jaar is 4 seizoenen, 4 seizoenen in het buitenland is iets heel anders. ach als het maar een half jaar is en het is er mooi en leuk, dan gaan we later nog eens.

vandaag is de dag van de goede voornemens, einde kerstvacantie is altijd beter dan 0000 01.01.2004. maar eens gaan bedenken wat ik allemaal moet doen en regelen, voor een vertrek naar southafrica rond 1 februari, kortom to-do-lists in elkaar draaien. ben nogal chaotisch, afstreeplijstjes werken voor mij het beste, zelfkennis.

mijn persoonlijke overwinning van vandaag is dat de printer weer werkt. ik heb een printer [a3- formaat], waar de rest van nederland jaloers op zou moeten zijn, maar je heb er zo weinig aan, als windows niet meewerkt. afijn het lek is boven, achteraf gezien kan ik vertellen dat het een eitje was. 3 seconden daadwerkelijke arbeid [uiteraard wel een week nagedacht over de mogelijke oplossing, grr]. dat ik het uitgerekend vandaag geregeld heb is geen wonder, als werkeloze wordt je geacht elke week een briefje de deur uit te doen en vandaag was weer eens de deadline. uitvoering = 1% tijd + 99% motivatie, de wet van mart, in de wandeling. ik had al een noodscenario voorbereid, maar dat was niet nodig. nu ik er over nadenk, is er een andere motivatie, waarom een niet werkende printer mijn humeur kan beïnvloeden... ik behoor tot een generatie [mmm, hoor ik wel bij een groep?], die een pc/printer nodig heeft om te kunnen functioneren in deze wereld, mijn handschrift is een soort stenografie verworden, alleen leesbaar voor mij [for my eyes only]. de enige keren dat ik het moet gebruiken is voor notities en mijn handtekening, geen wonder dat het onleesbaar is geworden, het credo oefening baart kunst in negatieve zin.

via het strand naast de oosterschelde-dam, naar middelburg gegaan. het was mooi weer, de sneeuw al weg. het was wel vreselijk koud, zeker bovenop het duin, kijk oommart, dit zijn duimen... een snel rondje, 1e duinovergang weer terug, leuke foto's gemaakt [helaas analoog]. later in de auto, 3 man aan de drop, 1 man[netje] wetend dat hij belazerd wordt. in middelburg kaartje gekocht, vertrektijd gecheckt, even treinen gekeken met thijs, heel bijzonder. nog wat gelunched in middeldorp en maar naar de trein. op het station aangekomen, blijkt dat je er niet mag roken, flauw, in de trein zelf ook al niet. maar shaggies gaan pielen tot rotterdam, dat mag dan wel. hoe jaag je zo veel mogelijk mensen de trein uit, ik zeur niet, ik denk dat het een goedbedoelde maatregel is, maar mogelijk ook de nekslag voor het streven meer mensen met de trein te vervoeren [alle rokers zitten binnenkort weer in de auto]. in rotterdam maar lopend tot aan knooppunt beurs, het kan ook met de metro, maar ik had wel de behoefte aan een peuk... thuis het denkproces [should i stay or should i go] maar hardhandig de kop in gedrukt door een goed voornemen overboord te gooien...

vandaag begon het om 0830 te sneeuwen en dat bleef zo de rest van de dag. niet veel gedaan, een rondje gelopen met ils, toen het niet zo hard sneeuwde. verder hangen & plakken tot diner en nadat thijs abgefuhrt gewerden worden war, zijn we maar wat videos gaan kijken. sommige mensen nemen een boek of wat mee op vacantie, ilse neemt standaard tig videobanden, die ze nog niet heeft kunnen bekijken, deutsche krimi's en films. de eerste was sweet lowdown van woody allen, over een jazzgitarist met een ziekmakende passie voor tijdgenoot django rheinhardt en een open einde en hilary & jackie, over 2 zussen met muzikaal talent, waarvan de ene wereldberoemd wordt met de cello, maar ook vroegtijdig doodgaat [ziek en ongelukkig]. vooral de laatste film was, behalve mooi en indrukwekkend, erg langdradig en tegen twaalven gelukkig afgelopen. in bed, duidelijk nuchterder dan nieuwejaarsnacht, de leuke gadgets van mijn nieuwe slaapzak nu wel ontdekt, allerlei handige koordjes, die mijn vorige slaapzak niet had [bouwjaar1970]. werd wederom vroeg wakker met een geluid dat ik alleen bij weekendjes-weg hoor.

very lastminute [9 uur voor uur u] een oudejaarsstek gevonden, met passend vervoer. ilse & co, zat in zeeland [burghaamstede] en vrienden zouden langskomen en die schampten rotterdam-zuid, dus een deal was gemakkelijk gemaakt. zij met de auto, ik met de metro naar zuid [rhoon]. de staat waarin mijn neefje verkeerde was as usual, de hele dag zozo en als er bezoek is, opverend, luid en aanwezig. maar het mooiste van avond was rond de klok van 2000 uur, hij wilde naar bed en stond juichend onderaan de trap op ilse te wachten, normaal is het bleren! boven kwam het uit. doordat we in 1 keer met 6 man waren, waren alle kamers vergeven en moest matthijs bij papa en mama slapen, maar wel in zijn eigen bed. die fijne nuance had-ie net niet begrepen. normaal is bij slecht slapen, huilen en ziekte het ultieme troostmoment, bij papa en mama slapen op het grote bed, dat verklaart een hoop. ilse vond snel een compromis en legde hem [tijdelijk] in het grote bed, met de hoop hem later te kunnen verplaatsen naar zijn eigen bed/jail. bijna gegeten tot middernacht, waarna champagne en vuurwerk, het meeste licht gaf nog wel de vuurtoren van het durp. de herhaling van lebbis & jansen niet volgehouden, dus al voor 3en op bed. ik heb in oktober een slaapzak gekocht, alleen nog nooit uitgeprobeerd, maar deze nacht is daar door de hoeveelheid drank ook niet echt van gekomen. werd reeds om 0800 uur wakker door een sirene, een blerend kind, dat hoor ik echt zelden, alleen bij weekendjes-weg...