ik dacht dat ik op de maan geland was, net over de grens blijkt niets te groeien, alsof god bij de schepping van de wereld een stukje vergeten is [het blijkt locaal te zijn]. het is er heet [35+], dus niets voor mij. dag1_heb ik plat gelegen, acclimatiseren, dag2_heb ik fish river canyon gezien, een touristic highlight [ahum] en ben door gereden naar het noorden. dag3_uitgerekend op het midden van de dag in namib desert aangekomen, mooi hoor, maar heet! waar het asfalt weer begint gestopt [namibia heeft niet zoveel asfalt, de dirttracks zijn zonder meer goed te berijden, snelheden boven de 120 zijn heel gewoon]. dag4_teruggereden naar de grens, in springbok [sa] gestopt, 800 k gereden en gebroken!

man on a mission. wat ging ik ook al weer in storms river doen, even weekje de bouw op gang helpen en weer terug naar wilderness. waarom blijf je dan 2 weken hangen, goeie vraag.

een township, kun je het beste vergelijken met een campus met studentenunits er op. elke huisje [4.5 x 8 m2] is zo groot als een gemiddelde self sufficient studentenkamer, een open indeling met keuken, living, slaapkamer en een mini-badkamer, iedereen heeft een eigen tuintje dat is het verschil met nederland. de community werkt of wordt door een ander onderhouden, uitgaan staat hoog in de top 3, de paar weinige randen worden graag omgezet in bier, met name in het weekend zie je mensen zich het licht uit de ogen zuipen, je begrijpt sparen is er niet bij, tomorrow is another day. hele banale dingen als gereedschap, een wasmachine, potten en pannen, kun je even lenen bij een van je buren. deuren staan meestal open [sociale controle en ventilatie], als ze dicht zitten, wordt er zelden geklopt, gewoon binnenlopen is standaard, als er een deur op slot zit vind men dat heel vreemd en werkt bovendien roddelbevorderend. daar houdt de vergelijking met de studenten wel op. er zijn wel mensen die een enigszins normaal bestaan hebben, er past makkelijk een gezin met 3 kinderen in een huisje, heel burgelijk er wordt gewoon gewerkt en niet overmatig gedronken, de achtertuin kun je gebruiken om je eigen groenten op te verbouwen, ondere andere mealies [mais].

het huishouden van gerri bestond tot voor kort uit 4 mensen, gerri zelf, levert [zoonlief, 9 jaar], lee ann [nichtje, early twenties, die zat te wachten op haar eigen huisje] en jackie [neefje, early twenties]. gerri, die zolang de b+b nog niet klaar is, een bovenmodale uitkeringstrekker is [bilaterale betrekkingen met nederland], is graag thuis [staying out of trouble], verkoopt sigaretten per stuk als bijbaan [men is meestal niet in staat om een heel pakje te kopen], doet wat onbetaald werk ten behoeve van de township community, met name voor de jeugd, kortom men weet haar te vinden, elke 10 minuten komt er iemand binnenvallen. levert is van tot 7 tot 3 naar school, speelt tot 7 op straat, eet en slaapt bij moeder in bed [tot voor kort vanwege ruimtegebrek], is met ingang van afgelopen week door-de-weeks bij ouders van een schoolvriendje ondergebracht, omdat de bus regelmatig niet komt opdagen. lee ann, werkt in het park als serveerster, is een week geleden in haar eigen unit getrokken. jackie is een maand geleden uit pe [port elizabeth] overgekomen voor een weekendje en is nooit meer teruggegaan, geen inkomen, hobbies zijn rondhangen en drinken, komt altijd langs op een ongelegen moment, een oprechte pain-in-the-ass, met zachte [wel steeds harder] dwang probeert gerri hem a_permanent het huis uit te werken, b_hem terug te sturen naar pe. laatste stand van zaken, jackie komt nog wel voor eten en wassen, maar slaapt buiten.

met dit als achtergrond hebben gerri en ik elkaar zeer lieflijk aan zitten kijken, een week lang, maar er is niets gebeurd, echte rust hebben we nooit gehad. afgelopen zaterdag, na een braai bij vrienden, die in het park wonen, hebben we terug in auto elkaar maar wat dieper in de ogen gekeken...

gezien in stormsriver village township, 6 big mamma's in veelkleurige traditionele soepjurken, zwaaiend met lege brandy flessen [gebruikt voor inspiratie?], in polonaise/ kring in en later ook buitenshuis dansen en zingen. ik snap dat deze huisjes voor dit soort aangelegenheden te klein zijn. er stond wat volk buiten te kijken, op een redelijke afstand stonden 4 jongens die ik wel ken, daar maar eens langs om te vragen wat er hier in hemelsnaam aan de hand is. iemand geboren, iemand overleden? nee. iemand ziek misschien? nee, volgende maand wordt er een jongentje verholpen, een knippende beweging in de kruisstreek en een pijnlijk gezicht. oh, besnijdenis, zeg dat dan meteen!

een dagje naar st francis bay voor de plophunt. st francis bay heeft net zijn 50ste verjaardig gevierd en bedacht door 1 man die er een leuk visstekje in zag. toen er huizen nodig waren heeft hij bedongen dat er een uniformiteit in uiterlijk zou moeten zijn, a la sylt, witte gepleisterd huizen met een rieten kap [niet mijn voorkeur, maar als een heel dorp dat consequent volhoud vind ik dat wel ok]. tegenwoordig is een woning in st francis bay even onbetaalbaar als een grachtenpandje in amsterdam [belachelijk duur]. alles bekeken bij de estate agent, wel 1 plotje van een redelijk formaat, 20 km uit de kust. eerst maar een overnachting geregeld, daarna naar de makelaar voor info en kaartjes. i see youy have the right vehicle to visit the land on your own, na 20 km over de grootste pauperwegen van zuid-afrika [that was the easy part] land gevonden, het pad over het land zelf was alleen met 4x4 te doen en nauwelijks te herkennen. land mooi, groot, aan water geen gebrek [naast stuwdam], 27 ha met een verval van 75 m naar een beekje toe, op het land zelf ook 2 plooien, met een stroompje. manco, alleen geen zeezicht, afvoeren dus.

can i ask you a favour, sure, i need some bricks. mm... i didn't see a sign up my bakkie, building materials transporter, maar ok, ik ben hier om te helpen. eerst maar eens vragen aan de bouwer hoeveel dan? al tellende, meer dan 100, right, steen meet 40x15x10 cm, weegt 5 tot 10 kg, volgens rajoo is het maximum laadvermogen 1 ton, als de stenenleverancier zelf komt met bakkie en aanhanger zijn dat 150 stenen, ik schat dat ik er iets van 80 mee kan nemen, zonder echt met de assen over straat te hoeven, dan rijden we wel 2 keer. het moet maar. op de heenweg naar kareedouw, weer geflitst, zelfde plek, lagere snelheid, grr... kareedouw ligt 50 km naar het oosten, een gemiddeld dorp. uiteraard zonder kaart, wel met wat vage aanwijzingen, naast het ziekenhuis [er blijken er 2 te zijn, grr...], afijn de puzzelrit kan beginnen. altijd leuk als gerri gestresst gaat ze afrikaans praten, ga hier af! linkstoe! ik schakel over op mijn beste afrikaans, ek kan een bietjie afrikaans praat. uiteindelijk, na hele dorp gezien te hebben en halve bevolking gevraagd te hebben, hebben we het gevonden. stenen blijken te nat, no wonder, maar ze komen ze maandag zelf wel brengen, pfoe... daar komen we weer mooi van af... ek verrek van honger, had ik ook al opgepikt, gelukkig was er om de hoek een winkelcentrum. eerst bij de bouwmarkt schroeven kopen voor het dak, gerri stond al plantjes uit te zoeken, maar dan ben ik streng, eerst de b+b af, daarna mag je eens aan plantjes gaan denken. dankzij slome keuken van de fastfoodtoko hebben we aangenaam in het zonnetje gekeuveld, wanneer ga je trouwen? wanneer kinderen? ach, in mijn top10 staat dat toch echt op de onderste helft van het lijstje. na de lunch, gerri zittend in de hete auto, ik staand er naast, een afrikaanse wijsheid zegt dat je staand etend niet van je eten kan genieten, ach... met dakbouten en plantjes terug naar huis.

's avonds na het eten en film, terug naar tube & axe, maar de auto start niet, wat nou weer, buiten bij de tavern staat john, die ik nog ken van een aangenaam avondje naar de rugby in plet, heeft de typische bouw van een rugby speler en is de hoofdmeester van de plaatelijke school. ik roep em om te helpen, it's gonna cost you some beers, ja prima. 3 man sterk duwt aan, maar wegen te glad en auto te log, dan maar met jumper cables, gelukt, auto tijdje stationair laten lopen. ben daarna mijn schuld in gaan lossen, na 2 uur drinken, pool spelen, heb ik john en een vriend 10 km verder bij een club gedropt [dat was weer eens niet slim] en ben eens op huis aangegaan, daar meer bier en veel te laat naar mijn mandje.

een carwash voor 10 rand, ja het bestaat nog. bij gerri wordt ik gevraagd door ivan om 7 rand om bier van te kopen, ik ben aardig, maar niet gek. well, i'm not supporting other peoples bad habits... aha... but you can work for it?! you can wash my bakkie. na het barre weer van afgelopen 2 dagen, zeker 100 kg zwaarder vanwege de modder. de bezigheden heb ik aanschouwd, na amper 10 minuten, ja klaar! nou kijk hier eens en daar, hij was niet blij, maar ik zie de klonten modder zo zitten. het antwoord dat mijn auto toch weer vies zou worden [de straten hier zijn nog steeds doorweekt], heb ik maar afgedaan met, i wanna enjoy the one second that it is clean again... na een half uur poezelen heb ik hem 10 rand gegeven, ach in joburg ben je het 10-voudige kwijt maar dan is-ie echt weer als nieuw.

pay as you go. in nederland hebben we het voor het mobiele telefoons, in sa hebben ze dat ook voor vaste telefonie, voor adsl binnenkort en klaarblijkelijk ook voor electriciteit, zoals dat in de nieuw gebouwde huisjes in de townships bestaat, zoals ook bij gerri. 45 kWh voor 20 rand, gewoon bij de tabaksbalie van de supermarkt, gemiddeld is dat goed voor 2 weken, mm... even rekenen, dat is ongeveer 1200 kWh voor 520 rand, zeg 70 euro, ik weet niet meer wat het me in nederland kostte, maar het lijkt me vrij goedkoop. ik heb rajoo regelmatig horen foeteren, dat men in de townships van zijn belastingcenten electriciteit wordt aangelegd en verbruikt, maar dat betwijfel ik dan nu weer...

besloten om maar een weekje in storms river te blijven, redenen, 1_business cards zijn af, eindelijk, 2_het bouwproces te ondersteunen, materiaal halen in plet [70 k] of in kareedouw [50 k], ik rij wel. dieselprijs is nu 4 rand 60 [dat was in februari 3 rand 80], not funny anymore. 3_de bouwers te observeren, gerri heeft er al een stel afgewerkt, maar heeft dan nu een goeie bouwer gevonden, tempo en met verstand van zaken. allereerst heeft hij op zijn eerste werkdag, het dak goed vastgezet en de nok bevestigd, dat was net op tijd, voordat er een heus koufront met 50 mm regen, onweer en storm losbarstte, erg heftig, compleet met stroomuitval. toen ik ver na twaalven mijn tent inkroop, bleek het half blank te staan, toch handig die ventilatiegaten. het droogste hoekje opgezocht en daar gaan slapen, maar 's ochtends blijk je dan toch weer volledig gestrekt te liggen, met je benen in het water, brr... koud.

na wat vruchteloze dagen bij de backpacker in wilderness, een wederzijds begrip dat ik niet suitable for the job ben [brandweerman zonder brand], ik kan echt niet de hele dag zitten wachten tot er gasten komen, it's not me. ik ben beter in het 2e deel van mijn aanwezigheid aan de kust, prop- of plot hunt, heb nu een mooie kaart van de garden route, van mosselbay tot jeffreys bay. in wilderness geniet ik van de gastvrijheid, pest monica beetje, zolang er nog geen echte kok is kook ik af en toe een beetje, ik kan mijn spullen tijdelijk opslaan, ik sta klaar voor vage hand- en spandiensten, nee, ik word niet betaald denk ik, maar door ergens een huis te hebben, dalen de dagelijkse kosten een beetje. vandaag mijn biezen gepakt, wetende dat ik vandaag de business cards van gerri in plett kan ophalen. wrong, you see [blahblah], mijn tent was al ingepakt, dus gaan ben volgende week weer terug. ik hoop dat dit weekend [of in ieder geval voor ik naar nam ga] tralala.co.za in de lucht hangt, met hulp van mijn wiz.

werken in wilderness bij de beach house, tja. alleen heeft monica [gastvrouw cq. eigenares] 4 dagen voor mijn komst een asielzoekertje aangenomen, otis, een bezig baasje, doet zijn best, weet iets van zorg af. ik gun hem mijn baan van harte. ik zelf heb hier nog geen reet gedaan, behalve wat copierwerk, telefoon aannemen [maar die otis heeft tegenwoordig de telefoon op zak, dus daar is ook al geen lol meer aan], ik heb gekookt voor het personeel, lasagna, pfoe... het aanbod om gratis in de dorm te slapen, daar heb ik mijn eigen draai aangegeven, mijn spullen liggen binnen onder een bed, safe en droog, ik zelf lig buiten in mijn tentje, tussen de n2 en de spoorbaan [om 1005 komt de stoomloc voorbij, dus echt uitslapen komt er niet van] met zicht op de alles overstemmende oceaan. marine life komt dagelijks voorbij, walvissen, dolfijnen, surfers, you name it...

ik had al het idee dat dit niet mijn droombaan zou worden, nu de aanloop van gasten ook nog tegenzit [i feel like the fire brigade without a fire], ben gewoon elke dag weg, prop-hunt [mijn tempo], monica weet van het 2e doel van mijn aanwezigheid, dus ik wordt gedoogd. 21 oktober ga ik weer eens op mijn drie-maandelijks ritueel, namibia dit keer, briljant getimed, na de bloemetjes [in september, oktober vallen er een paar druppels regen, waardoor de plaatselijke fauna lente, zomer en herfst binnen 6 weken afraffeld] en voor de zomer [in december en januari is het hier niet te harden, qua temperatuur]. reisdoel, in ieder geval fish river canyon en namib-naukluft park. ik hoef niet meer in een recordtijd mijn bezoek af te ronden, dus we zien wel, daarna de westkust van zuid-afrika. ik denk wel een deel van mijn spullen in wilderness achter te laten, er is weinig te golfen in de namib desert.

namibia is een raar land, eigenlijk staat er een hek rond de hele kuststrook, het is of diamentveld of nationaal park, dus een modale namibier zul je nooit zien baantjes trekken in the atlantic ocean. ter vergelijking met zuid-afrika is het qua landoppervlak een kwart kleiner en er wonen 25 keer zo weinig mensen, dus in namibia wonen er 2 mensen per km2 en in zuidafrika 38. daar zal je in de praktijk weinig van merken, omdat er eerst wat duitsers en later wat zuidafrikanen hebben huisgehouden, de bevolking woont geloof ik voornamelijk in de noord en oosthoek van het land [ik geloof niet dat ik de zuidelijke helft van nam uitrij], in het zuiden wonen 65.000 afrikaners, boeren, betekent dat het daar vrijwel leeg is [gelijkwaardig aan free state in za]. centraal gelegen is windhoek, de hoofdstad, zo'n 200.000 inwoners, dat schiet ook al niet op...