ik heb een aantal pogingen gewaagd om in en rond port elizabeth naar property te zoeken. gerri had aanvankelijk een slaapplek geregeld bij familie, auntie dora. maar binnen een week ben ik onverrichte zake huiswaarts gekeerd, strubbelingen. ik mocht/kon werkelijk niets zelf doen, aant eind van de week werd me duidelijk waarom. als je als een vorst wordt behandeld, schijn je daarvoor extra te moeten betalen. ik ken de gangbare bedragen voor boarding wel, maar dat is per maand en niet per week! auntie do wilde me grof tillen, omdat ze aan het sparen is voor een computer, zucht...
wel heb ik samen met walter [gerri's broer] gegolfd en voornamelijk in een deukgelegen, township golf wel te verstaan. pe is grofweg in te delen in de zeekant van snelweg, wit of rijk en de landinwaarts-kant van de snelweg, voor de minder vermogenden, tot aan uitenhage toe 1 massive township, met goede en slechtere buurten, dat moet ik er wel bijzeggen. in een wat betere buurt woont wat familie van gerri, vlak bij een groot park, in de uithoeken zijn stukken rioolpijp ingegraven, waarin een stuk betonijzer staat, met een plastic zak, tara! een hole... waar je afslaat moet je zelf maar zien en is het raadzaam de andere parkbezoekers [ik zag een rugby en een voetbalteam, wat basketballers, een verdwaalde jogger en natuurlijk andere golfers] mis te houden. al met al, op deze 9 hole course heb ik zeer belabberd gescoord, te veel afgeleid misschien?
de 2e keer nu samen met gerri, want die moest later in de week voor haar scheiding naar het hof, maar al na een dag terug naar huis, men had ingebroken. een paar ruiten stuk, 1 grote bende in huis en wat spullen weg. het kleren-opberg-systeem van gerri is mij nog altijd onduidelijk gebleven, maar een maand later blijkt dat men vrijwel geen kleren van mij heeft gejat [xl/xxl is een weinig populaire maat in sa], levert is zwaar getroffen, buiten zijn schooluniform had hij vrijwel niets meer, zo'n beetje al gerri's broeken, wat laarzen/schoenen en last but not least de dvd speler en alle cd's/dvd's, hufters... ik heb de volgende dag rondgereden op de lokatie om te horen of niet iemand hans dulfer of frederique spigt had aanstaan, maar helaas... doordat ik niet thuis, was had ik mijn laptop en camera mee en wonderlijk genoeg hebben ze al mijn camping gear en [power]tools laten staan, wel hebben ze mijn plunjebaal meegenomen om al het spul in te gooien...
waarom die avond? gerri heeft bijna 2 weken met mij in joburg en botswana gekuierd en levert heeft al die tijd bij vrienden en familie gebivakkeerd, niemand thuis, maar ook niet ingebroken. op de bewuste avond heeft levert het buitenlicht vergeten aan te zetten [haha, god straft meteen]. dit gebeurt me niet nog eens, de volgende dag meteen een daglichtschakelaar [ja, volledig automatisch] gekocht en die laten installeren. verder moeten we misschien ook maar aan de diefwering [burglar bars], maar daar dub ik nog over...
als de poltie het sein veilig heeft gegeven, komt levert vragen wat hij aan moet vandaag [het is al na 1500!], gerri en ik kijken elkaar aan en liggen in een deuk... kijk maar wat je kunt vinden, misschien moet je je schooluniform maar aandoen...
poging 3 in pe, een weekje bij een backpacker gestaan, 200 m van het strand, maar aan eind van de week met een raar gevoel in mijn hoofd maar in de auto gestapt en richting huis gegaan. het was weekend en de dokter is er pas maandag weer, ik heb gewacht. gerri heeft mij vervloekt en eiste dat ik naar het ziekenhuis zou gaan, 40 km rijden, maar ik was niet in staat om te rijden en andere bestuurders zijn in het weekend [pay day] meestal dronken, conclusie, ik ga niet. 40 graden koorts, hoofdpijn, diarree, etc... de dokter dacht aan malaria [ja, botswana], tick bite fever of hepatitis. de pillen waren smerig en goedkoop, de doktersrekening redelijk, de rekening van het lab astronomisch [gelukkig ik ben verzekerd]. de uitslag is tick bite fever, resultaat 10 dagen ziek, in mijn herinnering de langste periode in mijn leven dat ik droog heb gestaan, ahum... bovendien heb ik de eerste 3 dagen ook niet gerookt, ik zo kunnen stoppen, maar nee...
weer eens 2 man het bos in gestuurd om 100 stokkies te regelen, 3 uur later kon ik ze eerst niet vinden, kwamen ze uit een ander bos dan normaal, want de stokkies waren op... stokkies zijn normaliter 2-3 cm dikke jonge boompjes, die in het grote donkere bos geen schijn van kans hebben. ze worden gekapt en ontvelt, veelal voor hekwerken. nu rijden wij door een staatsbos [bedenkelijk, ja] om blue gum [!] stokkies [deze zijn overigens 4-5 cm dik] op te laden, de luie donders hadden 70 % zelf gedaan en de rest gevonden[!], bovendien hadden ze ook stapels blue gum palen gezien, of ik interesse had? die bosbouwers zitten blijkbaar niet 30 jaar te wachten tot het bos gekapt kan worden... blue gum is overigens heel hard hout, bekend van stelen voor hamers en bijlen, wat niet weg neemt dat aaron [1 van jeroen trouwe werkers] er 2 op dag kan breken... eerst een lading stokkies naar huis gebracht en aant eind van de middag [als de bosbouwers bij moeder aant avondeten zitten, de lading palen geladen. terug over de vluchtstrook met 80 en met de assen over straat. het zweet gutst van het hoofd [als ik nu gepakt wordt, ben ik zwaar de lul], maar alles gaat goed en voor 100 rand [bijna gratis] een vermogen aan bluegum gescoord.
op mijn gemakje [gedurende een paar weken] de mooiste exemplaren [palen en stokken] in de creosoot [carboleum] gezet. gemeut van gerri, over mijn stinkende [verf]kleren, zij is astmatisch en de geur werkt averechts, maar waarom tot op heden mijn verfpak nog niet gewassen is, is mij volstrekt onduidelijk. voordat we de omheining hebben vervangen, heb ik een leuk meubeltje in elkaar geknutseld voor janet [gerri's zus], ze wilde een plankje om wat zooi op kwijt te kunnen, maar plankjes maak ik nou eenmaal niet [niet leuk genoeg], dus heb ik er een soort kastje van gemaakt, met stokkies en multiplex, al een jaar staat er hout weg te rotten [boktorren/wood borers] onder levert's bed, dus daar zijn we ook vanaf, iedereen blij! nou, niet helemaal... gerri blijkt jaloers, gevoelens van jaloezie heb ik zelden, volgens mij a typical female thing. waarom maak je geen leuke kastjes voor mij? we'll see...
eerst heb ik buiten met hulp van een stel heknegers het hekwerk vervangen. dit hadden we amper een jaar geleden ook gedaan, maar ja [op locale wijze] met onbehandeld hout, in het ozo fijne tsitsikamma klimaat rot het hout weg waar je bij staat! nu op mijn manier, beter en mooier. van het [reeds geverfde] resthout heb ik voor gerri 3 meubels gemaakt, 1_een rekje om de toerisme folders te etaleren. ik heb heel lang voor me gehouden wat het zou worden, levert had al gevraagd waarvoor die trap diende, euhm ja, the upstairs kids room, so your mum and i can enjoy more privacy... 2_een plank voor in de lounge om de dvd-speler [zie ongenode gasten] en andere zut op kwijt te kunnen.
3_de mooiste, al zeg ik het zelf, een head board [hoofdeind?], voor de grote gastenkamer. we hadden al iets dergelijks, maar ja, die is van lewis en nog lang niet afbetaald, grr... in sa heb je allerlei winkels die op afbetaling meubels, tv's en andere zaken aanbieden, onder andere lewis. de producten zijn veelal lelijk, ongelooflijk duur en leveren [gratis, ahum] aan huis. manco, als je slecht of niet betaald komen ze het ook weer [gratis] ophalen. een jaar geleden was gerri's schuld bij lewis 3000 rand, dit jaar blijkt het 5000 rand te zijn, iets gekocht? nee, een hapering in de afbetaling en dus rente. ik heb gerri verboden om ooit nog iets op afbetaling te kopen, bovendien ik heb nu mijn zinnen gezet om alle onafbetaalde meubels het huis uit te werken, we'll make a plan. oja, het bed waar we op slapen wil ik graag houden, maar de rest kan gaan. het headboard kan afgehaald worden, of toch niet? gerri heeft me op het hart gedrukt, dat ik zelf meubels moet terugbrengen, de schande dat lewis meubels komt halen blijkt te groot, argh... we zijn nog in discussie, maar ik weiger pertinent nee te zeggen tegen een gratis dienst.
lang niet meer geschreven, zo druk? nee, misschien gebrek aan inspiratie... afijn, ik ga maar een poging wagen om anderhalve maand leven van mij af te schrijven, de data zijn verre van betrouwbaar. deze week heb ik mij voorgenomen weer op property hunt te gaan in pe en omstreken, maar ended up in port alfred, fish river, grahamstown en suurberg. na 3 nachten te hebben gecampeerd en vanmiddag eindelijk een pompstation te hebben aangetroffen met diesel en personeel, ik tank 62,5 liter. die meter stond al heel lang rond de e, ik had nog 2,5 liter over, dat is 25 km en dan lopen...
op de suurberg slaat het weer om van mooi zonnig naar guur geel/grijs, ik rij liever niet op een derde rangs bospad in hevig noodweer, de eerste mogelijk om te stoppen is een hotel, de prijs is schrikken, maar krijg je dan ook heel veel voor... de karaf sherry op de kamer is accomplementary, mijn eerste ingeving is, gratis drank! heel wat glaasjes verder denk ik, dat ik daar toch voor moet betalen, maar de slaapkamer is een mooi tatched cottage 500 meter van de bar en in dit noodweer ga ik niet lopen!
inspiratie of intoxicatie, ik heb een poging gewaagd bij te schrijven...
begin februari kwamen wij terug uit botswana een dag of wat eerder dan gepland, daar de dogsitter mijn hond verloren was. donderdag aangekomen in joburg, om in het weekend door te reizen naar storms. zaterdagochtend had ik even een inzinking, het besef dat ik mijn kleintje nooit meer zou terugzien. 's avonds had gerri iets soortgelijks, op slechts 600 km van huis, gezworen dat ze nooit meer zo lang van huis weg zou blijven. heimwee en het verlangen om haar kleintje weer te zien, we begonnen en eindigden de dag met tranen.
kan geen 7 dagen op vacantie, the dogsitter lost my dog. jeroen gaat met 2 honden wandelen en komt met 1 hond terug [zijn eigen hond uiteraard]. sox is sindsdien mia [missing in action], ik begin nu echt te twijfelen over zijn capaciteiten. het credo samen uit, samen thuis, geldt schijnbaar niet voor honden. toen ik gisteren jeroen belde, heb ik meteen gezegd, ik ben morgen in joburg, het zal waarschijnlijk geen ruk helpen, een hond die al meer dan een dag weg is, zal niet snel op te sporen zijn, maar het vacantie gevoel was meteen weg. de conclusie van gerri was duidelijk, you love sox, more than me. ik heb een rondje door mondeor en omstreken [joburg-zuid] gereden, met soxkenner bij uitstek [iry], maar geen succes. sox is waarschijnlijk gewoon gejat en staat nu ergens in soweto aan de ketting, thanks to my good friend...
al rondrijdende door mondeor en omstreken heb ik de oplossing gevonden. ik koop gewoon een nieuwe ridgeback pup, zeg maar sox2 en stuur de rekening naar de heer bosboom, klaar!
blablabla