een rustpunt in mijn leven sinds medio 2005, het victoria hotel in hofmeyr. 1 keer in de 3, 4 maanden kom ik langs, danwel om te overnachten, danwel om even te kletsen. hofmeyr ligt grofweg halverwege joburg en storms, op een binnendoorpaadje, weg van de snelweg, in eastern cape noordwest. het is een gat met 5 straten en 2 townships, de straat waarin het hotel staat heeft een tavern, 3 drankhandels, een hotel [ook iets met drank] en een politiebureau, kortom een vrijbrief voor een hoop lol. ze hebben ook 4 honden en 3 katten rondlopen, dus extra beest is geen bezwaar...

ik heb ze [de moeder, de zoon en een oom] niet verteld dat ik in stormsrivier in een township woon, als ik dat doe zijn we waarschijnlijk vriend-af. deze mensen leven in de 70ties, niet qua kleding, maar qua denken, pro apartheid. als ik het er met geraldine over heb, noem ik het the racist hotel, ze heeft het live mee mogen maken dat een anders getinte vrouw geen drank mocht kopen in het hotel, op een tijdstip dat de andere drank-georienteerde zaken in de straat gesloten waren. deze vrouw werd niet gewoon geweigerd, maar de straat uitgescholden, op het einde moest de politie er aan te pas komen, gedurende dit alles was ik met gerri aan de lijn, die het beter kon volgen dan ik, want heel hard en in afrikaans...

de eerste keer heb ik grof betaald, voor diner, overnachting en ontbijt. tegenwoordig kom ik met veel minder weg, vrienden nietwaar? het ontbijt sla ik tegewoordig maar over, lekker, maar daar ga ik geen uren op wachten, binnen 100 kilometer zit er wel ergens een 24-uurs wimpy, een burger voor ontbijt...

als je de minpuntjes wegdenkt, een prima overnachtingsplek. nu ik met pup was en het weer 's nachts rond het vriespunt zou komen, werd ik gedwongen [door de hoteluitbater] af te stappen van de gedachte, dat een beest buiten moet slapen. het beest moest binnen, dat heb ik geweten, het bruine tapijt werd als pis- en poepplek gebombardeerd, 's ochtends om 0430 zat ik met de middelen door het hotel gegeven [handdoeken en theelepel] de zaken op te ruimen.

het is een lief hondje, maar om met gerri te spreken, please wash your mouth, after you kissed the dog and before you kiss me...

honden kun je vergelijken met potloodventers [m/v], door het en publique:
- showen van geslachtsdelen,
- likken aan eigen geslachtsdelen,
- likken en/of ruiken aan andermans kruis,
dit alles ongeacht de leeftijd.

een en ander vertalend naar de mensenwereld, bijvoorbeeld een jongetje van 10 komt op straat een dame met een paars permanentje tegen. drukt zonder gene zijn neus tegen haar kruis, hoi!

ik ben blij dat de mens wat verder doorgeevolueerd is, ik geef liever een hand...

vorige 2 keer heb ik het van de daken geschreeuwd, met vervolgens 2 spoorloze verdwijningen tijdens mijn afwezigheid van een een week of zo, mijn conclusies: 1_3 keer is scheepsrecht en 2_do not trust anybody else.

vaag, he?

...psst... ik heb een nieuwe hond, nee, nog geen naam of foto, ik wil eerst zien, dat ik een mijlpaal, als de 1e 3 of 6 maanden ongeschonden weet te halen...

morgen rij ik naar het zuiden, met een hoop zooi en een hond. na een 1e week in johannesburg die vol stond van vooruitgang en activiteiten, was de 2e er 1 om snel te vergeten. ziek, koorts, hoofdpijn en hoesten en proesten [in bouters jargon: de blafhoest], ben spontaan opgehouden met roken. de waslijst van dingen die ik nog had moeten doen, neem ik mee naar storms/pe...

de eerste dag was er nog niet gerekend op de aanwezigheid van katten, dus dan maar in de hondenmand van iry, 's avonds echter komt die binnen om te slapen, dus 2 verbolgen katers, je hoort ze denken, wat moet die f***ing bitch [iry is een vrouwtje, een je-weet-wel-hond] in onze mand.

jeroen had zich vervolgens in de dierenwinkel turbovoedsel laten aanpraten, we hebben het geweten, het voedsel kwam er op turbosnelheid uit, diarree! op naar de dierenarts...

na enige dagen binnen, mogen ze eindelijk naar buiten [waren ze al geweest die escape-artists]. de voorbereidingen waren reeds getroffen, een tijdelijke deur tussen het dek en de achtertuin en een stuk gaas, waar het te verleidelijk is om naar beneden te springen. het duo [jansen&jansen of smith&smith] wist meteen de grenzen te verleggen door in een boom te springen, waar wij nog niet aan gedacht hadden. leuke plaatjes, maar al het voorbereidende werk voor niets...

binnen hadden ze zich al onmogelijk gemaakt door overal aan te zitten of op te springen, een kat is een slim beest, maar vrij weinig aan te leren. als je er niet bent doet-ie het toch, kattenharen op het aanrecht, enzo...

gevonden tussen m'n scribbles, ik ben mijn spullen aan het indikken in johannesburg.

mart en thijs voetballen in de tuin van oma. thijs kleunt al voetballend tegen een hekje.

pijn?
ja.

opgekrabbeld.

't is goed dat het niet jouw schuld is, anders was ik heel boos geworden!
ah, je bent nu dus heel boos op jezelf?
nee, dat is niet nodig...
aha, werkt dat zo...

we gingen naar het asiel voor een hond en kwamen met 2 katten terug, logisch? nou, de regels voor het dierasiel zijn wat aangescherpt, iedereen die een hond wil meenemen, krijgt thuis een inspecteur op bezoek om te kijken of het dier wel genoeg vrijheid heeft, ik dacht altijd dat het om dierenliefde ging? beiden ons adres in gevuld, op een formulier met allerlei stompzinnige vragen. in het formuliermaffe zuidafrika is het heel normaal, bij 1 aanvraag 10 verschillende formulieren te in te moeten vullen, waarop 10 keer dezelfde vraag op staat. stroomlijnen, ho maar! meer formulieren betekent job creation, grr...

zoals verwacht werd 1 huisadres afgekeurd [storms] en de ander na enige aarzeling goedgekeurd, op weg terug naar kantoor is de inspectrice gehijacked, dus formulieren pleite, of we nog maar even opnieuw konden aanvragen, grr... deze gang van zaken hadden van te voren al ondervangen door beiden 2 dezelfde honden aan te vragen, want na enige uitleg van de baliemedewerker, hadden we al door dat men wel eens heel serieus kan zijn en voor beiden lag een afwijzing voor de hand, reden: jeroen heeft een grote lap grond, maar geen hek, ik heb weinig vierkante meters, maar wel een hek. eind goed al goed, naar verwachting kan ik vrijdag [op jeroens naam, grr] uitzien naar labrador [met nog iets] pup en kan jeroen nog een paar dagen later een 2-jarige boerebull [met nog iets] ophalen...

behalve een hond had jeroen ook 2 katjes gehaald, daarvoor was geen site inspection nodig en die konden meteen mee, thank god...

toen ik in frankfurt in het vliegtuig stapte van south african airlines, zag ik het perfecte voorbeeld van wat er met positieve discriminatie fout kan gaan. een steward met de correcte huidskleur, alleen een beetje klein, zo klein zelfs dat ie moest springen om de overhead baggage lockers te sluiten!

het viel me meteen op dat ik ruimschoots mijn benen kwijt kon, voor de 4 stoelen in het middenrijtje [waarvan ik aan de zijkant zat], waren er maar 3, waardoor mijn voeten ongeveer ter hoogte van die van mijn voorbuur uitkwamen, luxe... van de welbekende videoschermpjes waren er echter maar 2 voor 4 stoelen, ik grapte tegen mijn buurvrouw, i guess we have to share. 2 afstandbedieningen voor maar 1 schermpje, is toch vreemd. uren later blijkt dat er in de poot van de stoel er nog 1 verborgen zat, ach...

morgen ga ik weer, ben blij niet via londen te hoeven vliegen. 6 weken gelden ticket geboekt, via frankfurt bleek 3 euro duurder en heathrow kwam onderhand mijn strot wel uit, dus een gelukkige d-tour, het doorzichtige plastic tasje alwel ingepakt. de afgelopen tijd is het angstig stil geweest, niet dat ik helemaal niets gedaan heb, ik heb uiteindelijk veel nagedacht, met als resultaat opties a, b of c. daarover later...

in den lande leuke foto's gemaakt, die staan hier. ik wist al dat ik veel foto's online had, maar niet hoeveel, ik heb het uitgevonden: your 2,125 photos have been viewed 10,838 times and downloaded 96 times. aha, ik had voor mijzelf alwel uitgerekend, dat ik sinds de aanschaf van mijn zo geliefde konica-minolta plusminus 5 foto's per dag maak, zo'n 7000 dus, sinds begin 2003, ahum... ik blijk er inmiddels zo'n 5000 foto's te mogen plaatsen [later nog! meer], verwacht op korte termijn niet meer foto's. de 4875 foto's die nog niet online staan, vallen in de categorie: saai, mislukt of niet geschikt voor publicatie. zelfcensuur dus...

mij rest nog wat leuke stukjes van februari[!] tot nu, ik merk dat de scherpzinnigheid verdwijnt naarmate de maanden verstrijken, niet minder leuk, maar toch... ik heb mij voorgenomen er een stuk of 4 af te maken en de rest definitief naar de prullenbak te verwijzen [zonde!]. dus een routekaartje:
- feest
- het landleven
- naughty
- die vierde komt nog...