ik kan ze wel wurgen die helpdeskmedewerkers, gelukkig voor beide partijen kun je je klachten sturen aan klachten@hetnet.nl. ik ben er een uurtje voor gaan zitten en heb er anderhalf kantje aan proza uitgeramd. al mijn agressie kwijt en met een glimlach op mijn gezicht gemaild uit hoofde van mijn moeder, met ontvangstbevestiging uiteraard.

hetnet,

sinds 12 juni ben ik verhuisd, per 15 juni is de telefoon aangesloten op mijn nieuwe adres, de verhuizing van de adsl-aansluiting lijkt minder probleemloos te verlopen. alle vreugde over mijn nieuwe woning wordt allengs minder, nu ik naar het schijnt de 1e 4 weken het zonder internet moet stellen.

ik loop even met u na de gevoerde telefoongesprekken met de helpdesk van hetnet. met het onthouden van mijn pincode heb ik met mijn 67 jaar moeite, maar door alle telefonades van de afgelopen 2 weken ken ik jullie telefoonnummer uit mijn hoofd, 0900 1407. het keuzemenu 122 en mijn klantnummer xx xxx xxx rollen er ook probleemloos uit, maar het zou niet zo moeten zijn.

de monteur van de kpn zei, bij de aansluiting van de telefoon, dat na enkele dagen het adsl wel zou werken. na 3 dagen in spanning te hebben gezeten, heb ik met de helpdesk van hetnet gebeld om te vragen hoe het er mee staat. de foutenmarge van hetnet blijkt 8 dagen te zijn, dus dat zou zaterdag 23 juni moeten zijn. ik ben vriendelijk te woord gestaan, dat men er nou eenmaal niets aan kan doen, maar na die 8 dagen is de adsl geleverd.

het 2e gesprek. men vindt het vreemd dat het adsl nog niet werkt, ik moet nog maar even 3 dagen geduld hebben. ik refereer naar de foutenmarge van 8 dagen, maar daar wordt achteloos overheen geluld.

het 3e gesprek. men vindt het vreemd dat het adsl nog niet werkt, over 3 dagen zal het vermoedelijk wel geregeld zijn.

tijdens het 4e gesprek, gedurende de procedure van het resetten van de modem, gooit de medewerker van hetnet de telefoon erop, ik in dubio... het is zijn lunchpauze of hij ziet het ook niet meer zitten!

verbolgen bel ik meteen weer de helpdesk, maar door de enorme drukte kan ik niet te woord gestaan worden, misschien is dat maar goed ook. ik was namelijk zo enorm pissig, ik had de medewerker ongetwijfeld van zijn stoel af gescholden.

het 6e gesprek. deze medewerker lijkt uiterst serieus, ik wordt even in de wacht gezet, dat het ook nog zo'n 10 minuten duurt doet mij denken dat hij van een rookpauze geniet of zou hij nu echt goed in de materie duiken. hij meldt zich weer en zegt dat ik ben aangesloten op een oude wijkcentrale, mijn gegevens zijn doorgestuurd naar een andere afdeling en het geheel gaat 10 werkdagen in beslag nemen, niet korter en niet langer. mijn lichaamstemperatuur nadert het kookpunt...

ik heb er een nachtje overgeslapen, ik ben nu weer wat rustiger, laat ik het nog eens proberen. het 7e gesprek. de wachtijd bedraagt 3 minuten, echter na maar liefst 15 minuten wachten, vertelt een jonge dame dat men vanwege een computerstoring geen hulp kan verlenen. help! mijn nagels staan in het bureaublad, hoe lang moet dit nog duren?! gelukkig kan ik mijn grieven kwijt aan klachten@hetnet.nl, waarvan akte.

ik resumeer, ik heb afgelopen 2 weken minstens anderhalve uur aan de telefoon gewacht en ongeveer een half uur met zo'n 6 verschillende medewerkers gesproken. het resultaat; mogelijkerwijs heb ik over 2 weken weer adsl, maar daar durf ik echt niet meer op te hopen. ik ben ten einde raad, misschien moet ik maar adsl gaan aanvragen bij een andere internet service provider. gravend in mijn geheugen, de eerste aansluiting via hetnet duurde nog geen 2 weken. misschien had ik maar niet moeten verhuizen... voor het dagelijkse nieuws heb maar weer een proefabbonnement op een krant genomen, dat was in 3 dagen geregeld...

de procedure dat ik mijn klantnummer voorafgaand aan het gesprek moet intoetsen snap ik nog, maar dat ik elke keer tijdens het gesprek mijn oude en mijn nieuwe adres moet opgeven, daar zakt mijn broek toch van af, hoeveel keer hebben jullie nodig om iets goed te doen? tijdens het 4e gesprek wordt ik aan gesproken met de naam van de voorgaande bewoners van dit huis, ik vraag me af wat jullie daar in hemelsnaam doen?

we leven al enige tijd met snel internet, je email bekijk je een aantal maal per dag, zie het verschil met de traditionele post [de ptt] die slechts eenmaal per dag komt. het verhuizen van adsl lijkt mij iets onbenulligs, het omzetten ervan verwacht ik eerder in enkele uren dan in enkele weken. gelukkig betaal ik mijn abbonnementsgeld per maand en dat ben ik van plan op te schorten tot mijn adsl-verbinding in ere hersteld is.

tot aan de definitieve levering van het adsl geniet ik van mijn nieuwe woning en het weergaloze uitzicht, jammer dat het weer niet mee zit!

met vriendelijke groet,

etcetera...

ik denk zo'n 5 jaar terug hebben ma en ik een printer gekocht, bij de locale kantoorboekhandel, voor zo'n 2, 300 gulden, een epson c62. epson was toen hot, beweerde het beter en goedkoper te doen als hp. jaren later zijn de inktpatronen 45 euri per stuk en die verslijten we grof, met name omdat de printer al na een week beweert dat het 'printlint' op is. die epson is een doorn in het oog, daar er meer vloeken over worden geproduceerd, dan er daadwerkelijk prints uit rollen, afvoeren dus! ik had vorig jaar al aangeboden om een minder aanstootgevende printer voor haar te scoren, daar was het echter nooit van gekomen. dit jaar amper een week nadat ik mijn 10 jaar oude a3 printer heb verkocht via marktplaats, begon die epson weer te horten en te stoten, oeps... misschien had ik ma daar nog wel een plezier mee kunnen doen. de hp1120 was er 1 van het type, ik print, desnoods zonder inkt.

bij het eerste rondje printer afdeling van de mediamarkt, had ik hem al zien staan, een printer voor 19 euro, een hp nog wel! een gemiddelde muis is nog duurder! na 3 rondjes printers kijken beland ik toch maar bij die goedkope printer van dat dure merk. een korte analyse, de hp deskjet d2360 komt met 2 inktpatronen, zwart en kleur, die samen al 30 euro kosten, het usb snoertje wordt niet meegeleverd, maar over 4 euro doe ik niet moeilijk. het geheel doet me een beetje aan het gilette scheersensatie denken, de houder krijg je bijna voor nop, later betaal je je scheel aan mesjes.

na al het gevloek op de epson is de hp bijna een zegening, hij is mooi, hij neemt niet veel ruimte in en hij print als een scheermes! ik loop nog te dubben, een printer voor een afbraakprijs, je zou bijna nog een reserveprinter kopen en zolang op zolder zetten. na weggooicamera's heb je nu ook weggooiprinters???

ik ben me al even aan het inleven hoe het ook al weer in za was, zonder internet en zonder espresso, grr... 1_de verhuis 'service' van hetnet werkt op basis van een foutmarge van 8 dagen, meaning: maximaal 8 dagen nadat de telefoon is aangesloten, wordt het adsl aangesloten, we tellen inmiddels 9 dagen, ach... morgen maar weer even bellen... 2_mijn espresso apparaat heeft weer eens kuren, gelukkig staat er op mijn vaste internetadres, 2 huizen verder, ook een espresso-apparaat...

een update over het spamgebeuren, ik krijg nog maar 1 keer per week een ongeadresseerd mailtje! haha, opgelost!!!

verhuisd van nummer 16 naar nummer 18, van 1 kamer naar geen kamer. ik heb mijn ozo luxueuze appartement ingewisseld voor een deel van de garage in het nieuwe huis. 22 jaar lang had ik een kamer op nummer 16, dat is meer dan de helft van mijn leven, dus veel van mijn herinneringen [goede en slechte, vrolijke en verdrietige] hebben hier hun oorsprong.

op 4 juli vlieg ik alweer naar zuid afrika. ik had eens na zitten denken, 3 weken, dat is een week uitpakken, een week leven en een week inpakken. toch niet zo'n super vooruitzicht, dus de dinsdagmiddag na de verhuizing heb ik even een paar uur gebuffeld om de garage tot kamer om te toveren, een rijtje kasten vormen een scheidingswand tussen mijn kamer en waar de fietsen staan. de dagen daarna heb ik de dozen uitgepakt en wat ik nu niet meer nodig heb alvast opgeslagen op zolder. nu ga ik in alle rust aftellen...

voor me zwabberen 2 meisjes op de fiets, duidelijk met groot plezier. de ene stopt, kijkt rond en wijst mij aan. net voor ik passeer, kijkt het andere meisje mij aan. als ik ze achterlaat, hoor ik ze nog net zachtjes te oud zeggen. nou 14 jaar vind ik ook ook veel te jong, ik zwaai nog even...

nog geen uur later zit ik samen met matthijs en zijn vriendje tim voor de tv, ik zal tarzan even in de dvd-speler knallen. als het hoesje opengaat zegt tim dat ik ook wel iets van tarzan weg heb, lang haar dat wel, maar die spierballen moet je er maar even bij denken. nee, ik wijs naar de tv, waar het onmiskenbare gekreun van nadal klinkt, dat is pas een tarzan, woest uiterlijk, lang haar, spierballen en vage kreten... hoe kon ik zo dom zijn, dat is een tennisspeler! ilse, die om de hoek komt zeilen, beaamt dat die behaarde aap in de jungle thuishoort. het inleveningsvermogen van de 2 zesjarigen schiet hier echt te kort. dan maar een poging om de heren de dvd-speler te leren bedienen. als ik de dvd een cd noem, klinkt het in koor, neehee dat is een dvdeehee! ik probeer nog uit te leggen, dat een rond schijfje met een gat er in, toch echt 30 jaar geleden als cd geboren is. misbaar...

ik denk terug aan pa, die consequent alle afspeelapparaten een bandrecorder noemde. ik zie een patroon, ik wordt oud, generatiekloof, zucht...

ik heb mensen wel eens horen praten over spam en ik dacht oprecht dat ik er niet zo'n last van had, ahum...

bij mijn host heb ik 275 mb op de server tot mijn beschikking en die zat nokvol. ik snap het niet, af en toe een textje en zelden een plaatje, dat is echt niet zo belastend. na enig speurwerk zag ik dat er 200 mb aan mail was, er begon iets te dagen. de post van mijn babbelas email adres wordt doorgestuurd naar gmail, dus ik dacht dat ik de webmail van babbelas niet hoefde te checken... dat heb ik dan ook nooit gedaan, maar nu wel, 100 mailtjes per dag, goedendag!

eerst heb ik alle email weggelazerd. daarna maar eens de helpdesk van mijn host gemaild of het mogelijk zou zijn het email-gebeuren van babbelas in zijn geheel te stoppen. mijn redenering: minder emailadressen is minder spam. het heen- en weer gemail met de helpdesk leek wel een babylonische spraakverwarring, daar it-ers geen normaal nederlands blijken te bezigen. een uitleg met een hoog enen-en-nullen-gehalte, iets kan niet of iets kan wel en als het wel kan, schijn je te moeten strooien met woorden als eenvoudig en simpel. ik zou me bijna schuldig gaan voelen een domme vraag te stellen...

de oplossing bleek uiterst simpel [ja, nu doe ik het ook!], digibeten hebben een grijs archief, nerds hebben /dev/null. dankzij de wikipedia snap ik er iets meer over, alles wat je naar /dev/null stuurt verdwijnt, het zwarte gat, de prullenbak. alle ongeadresseerde mail gaat linea recta naar de prullenbak, alleen gerichte email wordt naar gmail doorgestuurd. dat daar ook nog zo'n 10 mailtjes per dag van spammers tussen zitten, die het goede emailadres hebben geraden, daar kan ik nog mee leven!

en als allerlaatste heb ik nog mijn emailadres veranderd, ik had al 4 jaar me@babbelas.net, het werd tijd voor een nieuwe, dus uh... topsecret! de laatste 22 uur geen spam ontvangen, ik ben benieuwd...

tsotsi in de kerk part2. geraldine kwam zondag laat in de kerk, deze keer in de grote zaal met een andere priester die natuurlijk niet wist van het plaatselijke gedoogbeleid. hij was onverbiddelijk, die hond moest buiten blijven. tsotsi, ik ken em een beetje, zit graag naast de baas [m/v], dus in 2 minuten was hij weer binnen, door een kapot raam gesprongen. 1 van de volgelingen is toen maar voor het raam gaan zitten en tsotsi heeft zich bij de deur gepositioneerd. veel mensen lopen in en uit, met huilende kinders die de preek verstoren, met rinkelende mobielen en natuurlijk mensen die pas laat begrepen dat het zondag was. dus nog aantal maal is tsotsi binnengekomen en er weer uitgezet, tot dat de priester inzag dat zijn hele dienst verstierd zou worden, hij mocht bij wijze van uitzondering naast de baas liggen.

de rest van de dienst heeft hij geslapen en is pas wakker geworden toen de mensen begonnen te schuifelen richting priester voor het koekje en een zegen [de heilige communie]. toen geraldine aan de beurt kwam, stond tsotsi plots tussen haar en de priester, ha koekje lekker! in een flits pakt hij het koekje aan van de priester, en af...

bij het verlaten van de kerk heeft de priester tegen geraldine gezegd dat haar hond welkom is bij de dienst, of dat nou in in het het kleine kerkje is of in de grote zaal. hij had inmiddels wel gehoord van de andere kerkgangers dat die hond 1 van hun was en hij had
hem per slot van rekening gezegend...

we zijn een eind gekomen sinds onze studententijd, 3 kinderen, 3 niet erkende kinderen, 2 kinderen onderweg, 3 honden en een stuk of 7 katten. jarenlang heeft martine de rondvraag gesteld onder de aanwezigen, of er uitbreiding te verwachten was. al die vragen/voorspellingen, eerst over relaties, toen over kinderen en nu haar taak er op zit, kleinkinderen! mijn antwoord was dat tsotsi wel de eerste zal zijn met nageslacht, was natuurlijk flauw...

ik bedacht me pas later dat tsotsi gesteriliseerd is, een je-weet-wel-hond. dan geraldine's kinderen, dine en levert, maar ja, niet de mijne. arthurdine is theoretisch de oudste van ons nageslacht, dus is ze mogelijkerwijs wel de eerste met een kind, wat mij wel de twijfelachtige eer geeft opa te worden. ik hoop dat dat nog niet de komende 2 jaar zal gebeuren, want grootvader worden voor je 40ste, brr...

dine heeft echter zelf aangegeven geen kinderen te willen. de modale vrouw in za wordt zwanger voor het einde van de middelbare school, dus tot zover is het gelukt. levert, als het zo'n moederskindje blijft, dan zie ik het niet snel gebeuren. dan moeten we alle hoop maar op femke richten! nu nog 4 jaar oud, even rekenen de gemiddelde nederlandse vrouw baart kinderen na haar 30e, dus nog 25 jaar wachten. dus mijn voorspelling: martine wordt als eerste oma van de kgb.